Veel mensen zoeken naar meer vertrouwen in zichzelf, meer rust of helderheid over een patroon dat ze kennen en dat zich blijft herhalen in het alledaagse. Angst zonder duidelijke oorzaak, depressiviteit, moeite met loslaten, het gevoel er nooit helemaal bij te mogen horen. Wat de meeste reguliere therapievormen niet bereiken, ligt in een periode die je je niet meer herinnert, maar die je lichaam nooit vergeten is.

Leestijd: ± 8 minuten  |  Thema: de impact van onze geboorte en prenatale fase

Wat ik vaak hoor van deelnemers is: ‘Ik ben de verbinding met mijzelf kwijt’, ‘ik weet niet wat ik voel’ of ‘ik loop vast’. En meestal is het erg beperkend om hier de juist woorden aan te geven. Je denkt veel na en je probeert jezelf te begrijpen. En toch blijft er iets wat je niet kunt plaatsen. Een spanning die steeds terugkomt. Of een gevoel van onveiligheid zonder duidelijke reden. Alsof je om iets heen blijft draaien waar je net niet bij kunt.

Veel mensen hebben de overtuiging dat hun gedrag en conditionering is ontstaan in de kindertijd. Iets wat te herleiden moet zijn naar situaties die ze zich kunnen herinneren. Maar een groot deel van wat ons vormt, ligt nog daarvoor. In een periode waarin er nog geen taal was.

Lang voordat er taal was, wist je lichaam al wat spanning was en wat ontspanning was. Het vormde zich in de baarmoeder, in de prenatale fase. In de baarmoeder leefde je mee op het ritme van je moeder. Haar stress werd jouw stress. Haar angst werd jouw angst. Er was nog geen onderscheid, alleen een directe ervaring. Ook de geboorte zelf legt iets vast: een eerste overgang, voor het eerst loskomen van wat wellicht heel veilig en vertrouwd was. Deze ervaringen verdwijnen niet. Ze worden opgeslagen in het lichaam als pre-verbaal geheugen, dieper dan woorden kunnen reiken.

Daarom werkt begrijpen alleen niet. Je kunt precies uitleggen waar je gedrag vandaan komt, en toch verandert er niets. Omdat de ingang niet via het denken loopt, maar via het voelen.

Je lichaam herinnert wat je verstand niet kan bereiken

Stanislav Grof is een Tsjechisch-Amerikaanse psychiater die in de jaren vijftig en zestig duizenden sessies begeleidde waarbij mensen toegang kregen tot hun diepste bewustzijnslagen. Voornamelijk via duizenden LSD-ondersteunde therapiesessies, later via holotropisch ademwerk. Wat hij documenteerde was een doorbraak voor het begrijpen van onverklaarbare angst, depressie en gedragspatronen: een groot deel van zijn cliënten kwamen spontaan terecht in hun eigen geboortebeleving.

Niet als vage herinnering, maar als volledig lichamelijke herbeleving. Ze voelden de druk van de bevalling, de beklemming van de weeën, de frustratie of verwarring van een abrupte keizersnede, de overstap van de ene wereld naar de andere. En in die ervaringen lagen de sleutels tot angststoornissen, depressie, verslavingen en diepgewortelde overtuigingen die jarenlange gesprekstherapie niet had weten te raken.

Wat in de baarmoeder wordt vastgelegd

Het bijzondere aan de prenatale periode en de geboorte is dat deze ervaringen worden opgeslagen op een niveau dat wij het pre-verbale geheugen noemen. Je prefrontale cortex, het deel van het brein dat taal, redeneren en zelfbewustzijn verwerkt, was bij je geboorte nog nauwelijks actief. Maar je reptielenbrein, je autonome zenuwstelsel, je lichaamscellen: die registreerden alles.

Dit verklaart waarom conventionele gesprekstherapie voor bepaalde patronen een plafond bereikt. Het is letterlijk een taalbarrière. Je kunt niet denken of praten naar ervaringen toe die zijn opgeslagen in het lichaam. Wat je lichaam vasthoudt, moet via het lichaam worden toegelaten om los te komen.

Gedurende de zwangerschap is de foetus volledig afgestemd op de moeder via het autonome zenuwstelsel, hormonen en zenuwbanen die informatie doorgeven zonder tussenkomst van het denkvermogen.

Langdurige stress van de moeder vertaalt zich direct in een chronisch verhoogde cortisolspiegel bij de foetus. Een ongewenste of conflictueuze zwangerschap laat een afdruk achter als een diffuus gevoel van ‘er niet mogen zijn’ of ‘er niet willen zijn’.

Herken je dit in jezelf?

Geboortepatronen manifesteren zich op subtiele maar in zekere zin doordringende manieren in het dagelijks leven. Onderstaande signalen kunnen een uitnodiging zijn tot dieper zelfonderzoek via een ayahuasca ceremonie of lichaamsgerichte Leela-sessies:

• Een chronisch gevoel van benauwdheid of druk, ook wanneer de omstandigheden niet bedreigend zijn
• Moeite met overgangen, van werk, relaties of levensfases, ook als je rationeel weet dat de verandering goed is
• Het gevoel er nooit helemaal bij te horen, ook in groepen of relaties waar je welkom bent
• Angst of onzekerheid die groter is dan de situatie rechtvaardigt, in het lichaam extreem voelbaar
• Een neiging om te controleren, omdat loslaten aanvoelt als gevaar
• Het gevoel dat het leven een strijd is, ook wanneer dingen relatief goed gaan
• Moeite om je volledig toe te vertrouwen aan een ander, in intieme relaties, in therapie, in het leven

Ayahuasca ceremonie weekenden kunnen deze onbewuste of onderdrukte gevoelens bereiken

In mijn werk als ceremoniebegeleider en lichaamsgericht procesbegeleider kom ik keer op keer in aanraking met wat Grof wetenschappelijk heeft gedocumenteerd. Het merendeel van de mensen die een ayahuasca ceremonie of verdiepende lichaamssessie ervaren, komen uiteindelijk in contact met pre-verbale ervaringen.

De reden waarom dit in dit soort werkvormen kan gebeuren, is precies de reden waarom reguliere therapie het niet bereikt: entheogene planten en lichaamsgerichte sessies met onder andere regressie en diepe afstemming omzeilen het rationele denken. Ze spreken direct met het lichaam, met het zenuwstelsel, met de lagen van het bewustzijn die onder de taal liggen.

” Tijdens een Ayahuasca ceremonie weekend voelde ik plotseling hoe klein ik was. Ik zat vast en mijn lichaam wist dat ik in de baarmoeder zat. Een volledig gevoel van samengeperst zijn, van nog niet kunnen ademen. Hier voelde ik ook de angst van mijn moeder en haar verdriet over het overlijden van haar vader. En op die plek lag alles wat ik jarenlang niet had begrepen van mijn angst. Het ging dieper terug dan alleen het gepest tijdens mijn kinderjaren.”
Deelneemster.

Het herbeleven van geboorte- en prenatale ervaringen kan veel verandering in gang zetten wanneer het gaat over vastlopen, angst of onzekerheid in het alledaagse leven. Het kan  levenskracht vrijmaken, een gevoel van bevrijding en heling bieden, en leiden tot een diepere verbinding met jezelf. Het wordt vaak als een spirituele ervaring gezien gepaard met inzichten meer bewustwording.

Interesse tonen naar jezelf en loskomen van wat je denkt te weten, daar begint de beweging terug naar jezelf.

Wanneer deze onbewuste of onderdrukte gevoelens op een veilige manier toegankelijk worden, gebeurt er iets fundamenteels: het lichaam mag eindelijk voelen wat het altijd heeft vastgehouden. En in dat doorvoelen ontstaat ruimte, rust en meer zelfvertrouwen. Deze beweging terug naar jezelf zorgt voor bewuster willen leven vanuit minder angst en meer verbinding met wie je bent.

Voel je interesse?

Als deze blog iets in je raakt, een herkenning, een vraag, een verlangen naar meer diepgang, dan nodig ik je uit om contact op te nemen. Ik werk met individuele lichaamsgerichte sessies (zonder psychedelica) en Ayahuasca ceremonies in Nederland in een veilige, begeleide setting.

Neem contact op voor een vrijblijvend kennismakingsgesprek.

Harte groet,
Carlijn